Bor, doğada saf halde bulunmayan, ancak farklı elementlerle birleşerek mineraller oluşturan stratejik bir elementtir. Ekonomik değeri yüksek olan tinkal, kolemanit ve üleksit gibi mineraller, çıkarıldıktan sonra kırma, eleme ve zenginleştirme gibi çeşitli fiziksel ve kimyasal süreçlerden geçirilerek rafine ürünlere dönüştürülür. Bu işlemler sonucunda elde edilen boraks ve borik asit gibi ürünler, modern sanayinin pek çok kolunda temel ham madde ihtiyacını karşılar.
Türkiye, sahip olduğu jeolojik yapısı sayesinde dünya bor rezervleri açısından oldukça zengin bir konumdadır. Ülkedeki bor yatakları özellikle Batı Anadolu bölgesinde yoğunlaşmıştır. Eskişehir-Kırka bölgesinde tinkal, Kütahya-Emet, Balıkesir-Bigadiç ve Bursa-Kestelek bölgelerinde ise kolemanit yatakları öne çıkmaktadır. Bigadiç sahası aynı zamanda üleksit rezervlerine de ev sahipliği yapmaktadır. Bu bölgelerde yürütülen madencilik faaliyetlerinde genellikle açık ocak yöntemi tercih edilmektedir.
Borun kullanım alanı, işlenmiş ürünlerin sunduğu kimyasal ve fiziksel özelliklere bağlı olarak oldukça geniştir. Cam ve seramik sanayisinde ürünlerin ısıya ve kimyasal etkilere karşı dayanıklılığını artırmak amacıyla kullanılan bor bileşikleri, aynı zamanda tarım sektöründe gübre katkısı olarak da değerlendirilir. Deterjan ve temizlik ürünlerinden metalurjiye, inşaat malzemelerinden ileri teknoloji uygulamalarına kadar geniş bir yelpazede kendine yer bulan bor; enerji, elektronik, otomotiv, havacılık ve uzay teknolojileri gibi stratejik alanlarda da kritik bir rol oynamaktadır.
Bor yataklarının oluşumu, volkanik faaliyetler ve jeolojik süreçlerin bir sonucudur. Volkanik kaynaklı çözeltilerin kapalı havzalarda birikip zamanla yoğunlaşmasıyla meydana gelen bu yataklar, laboratuvar analizleri ve sondaj çalışmalarıyla tespit edilmektedir. Türkiye, bu zengin kaynaklarını işleyerek hem iç piyasadaki sanayi kollarını desteklemekte hem de uluslararası pazarlara rafine ürünler sunarak ekonomik değer yaratmaktadır.
