Türkiye'de medya sektörü, dijital platformlar ile geleneksel televizyon kanalları arasındaki derin uçurumla karşı karşıya. Sektör temsilcileri ve uzmanlar, yerli medya kuruluşlarının ağır vergi yükleri ve sıkı denetimlerle mücadele ederken, yurt dışı merkezli dijital platformların çok daha esnek şartlarda faaliyet gösterdiğini vurguluyor.
Vergi ve Denetim Farklılıkları
Mevcut düzenlemelere göre, ulusal televizyon kanalları yıllık kârlarının yüzde 25'ini vergi olarak ödemekle yükümlüyken, dijital platformlar için uygulanan dijital hizmet vergisi oranı yüzde 5 seviyesinde kalıyor. Ayrıca, yerli medya kuruluşları lisans payları ve çeşitli denetim mekanizmalarıyla karşı karşıyayken, dijital mecralarda içerik denetimi konusunda aynı standartlar uygulanmıyor. Bu durum, özellikle toplum değerlerini zedeleyebilecek içeriklerin dijital platformlarda daha kolay yayılmasına neden oluyor.
Reklam Gelirlerinde Dijital Hakimiyet
Adli Bilişim Uzmanı Prof. Dr. Ali Murat Kırık'ın paylaştığı verilere göre, reklam pastasının yüzde 75'i dijital mecralara akarken, geleneksel medyanın payı yüzde 25'e gerilemiş durumda. Televizyon kanalları saatte 12 dakika reklam süresi kısıtlamasına tabi tutulurken, dijital platformlar reklam konusunda çok daha geniş bir hareket alanına sahip. Bu durum, reklam gelirlerinin büyük bir kısmının yurt dışına aktarılmasına ve yerli medyanın istihdam gücünün zayıflamasına yol açıyor.
Sektörde Yasal Düzenleme Çağrısı
Sektör temsilcileri, dijital platformların Türkiye'de elde ettikleri gelirler üzerinden yerli medya ile eşit şartlarda vergilendirilmesi gerektiğini savunuyor. Sosyal Medya ve Dijital Güvenlik Eğitim Araştırma Merkezi Başkanı Levent Eraslan, dijital devlerin Avrupa ve Amerika'daki yasal düzenlemelere uyum sağladığını, ancak Türkiye'de aynı şeffaflığı göstermediklerini ifade ediyor. Uzmanlar, gerekli yasal adımlar atılmadığı takdirde Türk medyasının gelecekte ciddi bir varlık sorunuyla karşı karşıya kalabileceği konusunda uyarıyor.
